درسکوت تنهائی ام

بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی چون بهاران می رسد با مـن خزانی می کندسال ها شد رفتــــه دمسازم ز دست اما هنـوزدر درونم زندهست و زندگانی میکندطفل بــــودم دزدکی پیــــر و علیلــــــم ساختندهر چه گردون می کنـــد با ما نـهانی می کنـدمی رسد قرنی بـــه پایان و سپــهر بایـــــگاندفتــــر دوران مـا هـــ...

با تو آمدم دنیا برویم خندید ای همسفر ...