چند بیت از شهریار دوس دارم بگم

بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی چون بهاران می رسد با مـن خزانی می کند

سال ها شد رفتــــه دمسازم ز دست اما هنـوز

در درونم زندهست و زندگانی میکند

طفل بــــودم دزدکی پیــــر و علیلــــــم ساختند

هر چه گردون می کنـــد با ما نـهانی می کنـد

می رسد قرنی بـــه پایان و سپــهر بایـــــگان

دفتــــر دوران مـا هـــم بایـــــگانی می کنــــد

شهریــــــــارا گو دل مــــــا مهربانان مشکنید

ور نــــه قاضی در قضا نـــامهربانی می کنــد